ANNE WESSELING WINT DE AAD STRUIJS PERSPRIJS 2015

De Aad Struijs Persprijs 2015, de vakprijs voor de Nederlandstalige reisjournalistiek, is dit jaar toegekend aan Anne Wesseling voor haar reportage Slow train, low budget, gepubliceerd in REIZ& magazine, juli/augustus 2014. 

Slow train, low budget is Anne Wesselings verslag van een trip per lokale sprinter van Bilbao naar Santiago de Compostela. Over hetzelfde traject rijdt ook een uiterst comfortabele luxetrein, maar Wesseling meent dat 650 kilometer boemelen tussen de locals, met een snelheid van soms nog geen 35 kilometer per uur een beter verhaal oplevert, en ze krijgt daar volledig gelijk in. 

De jury prijst  Wesselings superieure combinatie van scherp observatievermogen, stilistische souplesse en relativerende humor. 

De Aad Struijs Persprijs 2015, bestaande uit een beeldje, een oorkonde en een geldbedrag van 1500 euro, is vandaag uitgereikt op de Vakdag van de Vakantiebeurs in Utrecht. 

De jury  bestaat uit vijf  professionele journalisten, auteurs en communicatiespecialisten op het gebied van reizen en toerisme: Hans Bouman (juryvoorzitter), Gerard Jacobs, Wilma Lankhorst, Miranda Schoonderwoerd en Dennis van der Avoort.

Nominaties

De winnende reportage van Anne Wesseling is gekozen uit zes genomineerde publicaties. Hieronder een korte beschrijving van de overige vijf nominaties:

In het drieluik WOI in Noord-Italië voert de Vlaamse auteur Herman Cole zijn lezers nu eens niet mee naar het Westelijk Front, dat ze met name in België zo goed kennen, maar naar een veel minder bekend strijdtoneel:  het front tussen Italië en Oostenrijk-Hongarije. Cole’s verhaal bevat aangrijpende poëtische momenten van verstilling. 

Het beloofde vakantieland van Iñaki Oñorbe Genovesi is het verslag van een tocht door Ethiopië, een land dat allang niet meer het straatarme en door politieke onrust geteisterde rampgebied uit de jaren tachtig blijkt. ‘Ethiopië is Afrika zoals heel Afrika ooit geweest moet zijn’, citeert Genovesi een antropoloog. Het heeft zich van crisisgebied ontwikkeld tot beloofd vakantieland. De auteur vraagt zich af hoe lang dat zo blijft.

Jacques van der Linden brengt in Van waterdruppel tot zandkorrel Marokko tot leven, via een autoroute die onder meer over de Hoge Atlas en door de Sahara voert, en langs het Hollywood van Marokko, Ouarzazate. 

In krachtig beeldend taalgebruik maakt Van der Linden zijn observaties voelbaar voor de lezer. Als je dit stuk leest, dan ben je in Marokko, aldus de jury.

Matthijs Meeuwsen reisde naar Polen en beschrijft in Op safari in het oerbos zijn zoektocht naar de Europese bizon (wisent), die je in de praktijk gemakkelijker op bier- en wodkaflessen aantreft dan in het echt. Meeuwsen behoort tot het kleine maar gewaardeerde gezelschap reisauteurs dat zijn waarnemingen met humor weet te larderen. Zelfs wanneer hij in het Poolse oerbos niet veel groter wild aantreft dan de letterzetterkever en de Europese waterspitsmuis, spat het pure reisplezier er vanaf.

In Volledig van de kaart in Antarctica doet Jurriaan Teulings verslag van zijn reis naar het zuidelijkste continent, en legt daarbij niet alleen belangstelling aan de dag voor alle natuurpracht, maar ook voor de ecologische kant van de zaak. Zijn verhaal biedt een aangename combinatie van verwondering en nuchterheid. Zijn slotconclusie: in Antarctica ben je echt even helemaal van de kaart.